Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ...ΚΑΙ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΑΣ!.. ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΕ ΠΟΥ ΣΥΝΤΗΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΘΑΝΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΆ ΜΝΗΜΕΊΑ ΜΑΣ... ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑΪΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΣΟΥΒΛΆΚΙΑ, καπαμά ΕΒΡΟΥ...πάει πολύ!



ΩΠΑ… ΟΙ ΤΟΥΡΚΑΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΤΡΕΛΟΥ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ ΕΦΕΝΤΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΤΗΝ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΤΗΣ... ΘΡΑΚΗΣ ...ΜΑΣ  ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΒΑΛΛΟΥΝ ΔΙΕΘΝΩΣ… όταν και οπότε ... οργανωθούν... 

Κούνια που τους κούναγε… Η Θρακική γη είναι ελληνική από ΕΠΟΧΉΣ γέννησης του Ορφέα και Διονύσου! Τμήμα της ιερής αυτής γης υφαρπάσθηκε από τους Μεμέτηδες …των Μεγαλοπρεπών από εποχής Μωχαμέτη (ΜΩΑΜΕΘ) τους έως.. του τρελού Ερντογάν!

Σε ένα άρθρο της DAILY NEWS της καλής ΧΟΥΡΙΕΤ, όπου εκεί υπάρχει σημερινή αφήγηση..που αναφέρεται στην σπουδαιότητα των θρακικών προϊόντων ( κρασιά, τυριά, κρέατα, ειδεικά ...αμνοερίφια ), ιδιαίτερης γευστικής σπουδαιότητας..
(ΤΩΡΑ ΤΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΟΙ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΛΟΓΟΙ ΣΕΛΤΖΟΥΝΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ)!

Όμως το όλο τουρκικό σύστημα παραγωγής τους, βρίσκεται σε επίπεδο πρωτόγονο… Πλην όμως ελπίζουν ότι μπορεί να δώσουν ανάσα σ΄αυτή την ευλογία της Θρακικής γης, που εμείς βέβαια απολαμβάνουμε, χωρίς εν τούτοις να  έχουμε αναδείξει τα θεία προϊόντα της , στο ύψος που ταιριάζει!
Καταλαβαίνετε ..ΡΕ τραχανάδες βουλευτάδες του ΄Εβρου ;

Διαβάστε το κείμενο της ΧΟΥΡΙΕΤ! Στην αγγκλική και σε αλαμπουρνέζικη μετάφραση του GOOGLE, που όμως με λίγη προσπάθεια θα κατανοήσετε, όπως άλλωστε την κατανοήσαμε κι εμείς…




ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ
A couple of years back; I was attending an International Traditional Foods Symposium in the Thracian city of Tekirdağ, which turned out to be a very interesting discovery for me. During the closing reception, a stocky guy walked directly toward me and introduced himself. He was a professor at Namık Kemal University. He somehow had spotted my journalism background and wanted to talk to me.
Almost instantly we jumped into the topic of indigenous sheep varieties and the much praised lamb cutlets of the Thrace region. He abruptly made a sharp comment, saying sternly: My dear Aylin Hanım, if we love these animals, we have to eat them!
It was stark, but I got the point at once. For the sustainability of regional foods, we need to create a market for them. We need to recognize them, know their qualities, and be willing to pay for their value and keep demanding them. If we opt for the cheaper meat cuts and products of farm-fed industrialized husbandry, and do not pay for the high quality rare breeds, we will soon lose them forever, sooner then we think. Prof. İhsan Soysal knew that so well and dedicated himself to protecting the indigenous farm animals of Anatolia, not only documenting and researching about them, but also initiating many projects to sustain their existence. The next day, I was introducing him to just the right people in Istanbul at a conference on geographical appellation. Eventually he became a member of my Slow Food group and represented Turkey in Italy as a delegate of Terra Madre. He spent his days in Torino visiting every butcher possible, spotting local breeds. He is one of the few who is aware of the virtues of the Thrace region and does all what is needed to protect local tastes, some in danger of losing their particular character.
The Thrace area consists of the European part of Turkey, a relatively lesser-known region, definitely not recognized as a top tourism destination, despite its beautiful landscape and wonderful tastes. Its agricultural values are unfortunately not accredited enough, though famous for its meatballs, lamb, cheeses and wines; the sustainability of quality and authenticity seems to be a problem. That is what has previously happened with the famed wines of the Thrace region. During the Byzantine period, the trade route connecting Constantinople and Venice was almost entirely dependent on the much-praised Thracian wines. Historian Ilias Anagnostakis, who has done much research on Byzantine tastes and flavors, gives detailed maps of viticulture and important export ports in the Thrace area. Somehow in the course of history, the region lost its fame for fine wines, but became better known for the strong spirit, Tekirdağ rakı or cheaper wines, often nicknamed “dog-killers.” Luckily, in the past few decades, there has been a complete reverse of action, thanks to a few brave hearts like Prof. Soysal. The new wave wine producers of Thrace were united last year to have a joint project to promote the Thrace Vineyard Routes. There is something odd about Thrace, everybody in the wine business here seems to be a bit crazy. They have all been in various parts of the world, most are accomplished engineers, some were international businessmen, now returned to their homeland and started to make wine. They are all passionate about what they’re doing. Reviving the viticulture has not been easy, wine making here is often a painful process, even more so when it comes to selling your wine. Marketing is not easy, competing with bigger producers is often just impossible. This project has a gain for both the tourism of the Thrace region and for the smaller wineries. Apparently the boutique wineries and vineyards will be the strong attraction for many who live in Istanbul and long for an escape outside the city for an outdoor weekend. Thrace Development Agency, along with the Thrace Tourism Association (TTID), is aware of this fact and is supporting the project wholeheartedly. Wines may be the driving force behind this project, which aims to promote tourism, but it has to embrace the region’s gastronomic values as well. I await their future plans to also promote the praised lambs and cheeses that will completely complement the lovely wines.
Here you can download all the information about the wineries and the project:
http://www.ttid.org.tr/upload/files/eng.pdf
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ GOOGLE
Μερικά χρόνια πίσω? Ήμουν που φοιτούν σε διεθνές Παραδοσιακά Τρόφιμα Συμπόσιο στη θρακική πόλη Τεκιρντάγκ, η οποία αποδείχθηκε ότι ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη για μένα. Κατά τη διάρκεια της υποδοχής κλείσιμο, ένας γεροδεμένος άντρας περπάτησε κατευθείαν προς το μέρος μου και μου συστήθηκε. Διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Namık Κεμάλ. Έχει κάποιο τρόπο είχε εντοπίσει μου υπόβαθρο δημοσιογραφία και ήθελε να μιλήσει για μένα. Σχεδόν αμέσως πήδηξε στο θέμα των γηγενών ποικιλιών προβάτων και των πολύ εξήρε παϊδάκια αρνιού από την περιοχή της Θράκης. Έκανε απότομα μια απότομη σχόλιο, λέγοντας αυστηρά: Αγαπητέ μου Aylin Hanım, αν αγαπάμε τα ζώα αυτά, πρέπει να τα φάνε! Ήταν σκληρή, αλλά πήρα το σημείο με τη μία. Για τη βιωσιμότητα των περιφερειακών τρόφιμα, θα πρέπει να δημιουργηθεί μια αγορά για αυτούς. Πρέπει να τα αναγνωρίσει, γνωρίζουν τις ιδιότητές τους, και να είναι πρόθυμοι να πληρώσουν για την αξία τους και να ζητούν τους. Αν επιλέξουν τα φθηνότερα κομμάτια κρέατος και των προϊόντων του αγροκτήματος που τρέφονται με βιομηχανικές κτηνοτροφία, και δεν πληρώνουν για την υψηλή ποιότητα των σπάνιων φυλών, εμείς θα τους χάσει σύντομα για πάντα, νωρίτερα τότε θα σκεφτούμε. Καθ Ιχσάν Soysal ήξερε ότι τόσο καλά και αφιερώθηκε στην προστασία των αυτοχθόνων ζώων εκτροφής της Ανατολίας, όχι μόνο την τεκμηρίωση και την έρευνα γι 'αυτούς, αλλά και την έναρξη της πολλά σχέδια για να διατηρήσουν την ύπαρξή τους. Την επόμενη μέρα, είχα τον σύστηνε να τα σωστά άτομα στην Κωνσταντινούπολη σε μια διάσκεψη για τη γεωγραφική ονομασία. Τελικά έγινε μέλος του Slow Food ομάδα μου και εκπροσώπησε την Τουρκία στην Ιταλία ως εκπρόσωπος της Terra Madre. Πέρασε τις ημέρες του στο Τορίνο επισκέπτονται κάθε δυνατή κρεοπωλείο, εντοπισμού τοπικών φυλών. Αυτός είναι ένας από τους λίγους που γνωρίζει τις αρετές της περιοχής της Θράκης και τα κάνει όλα όσα είναι αναγκαία για την προστασία των τοπικών γεύσεων, κάποιοι κινδυνεύουν να χάσουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους. Η περιοχή της Θράκης αποτελείται από το ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας, ένα σχετικά μικρότερο ονομαστές περιοχή, σίγουρα δεν αναγνωρίζεται ως κορυφαίος προορισμός τουρισμού, παρά το όμορφο τοπίο της και τις υπέροχες γεύσεις. Οι γεωργικές αξίες της, δυστυχώς, δεν είναι διαπιστευμένοι αρκετά, αν και διάσημη για τα κεφτεδάκια, αρνί, τα τυριά και τα κρασιά της? η βιωσιμότητα της ποιότητας και της αυθεντικότητας φαίνεται να είναι ένα πρόβλημα. Αυτό είναι ό, τι συνέβη προηγουμένως με το φημισμένο κρασιά της περιοχής της Θράκης. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, το εμπορικό δρόμο που συνδέει την Κωνσταντινούπολη και τη Βενετία ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα πολύ-εξήρε θρακικά κρασιά. Ιστορικός Ηλίας Αναγνωστάκης, ο οποίος έχει κάνει πολλά για την έρευνα πάνω στις βυζαντινές γεύσεις και αρώματα, δίνει λεπτομερείς χάρτες της αμπελουργίας και σημαντικά λιμάνια των εξαγωγών στην περιοχή της Θράκης. Κάπως κατά τη διάρκεια της ιστορίας, η περιοχή έχασε τη φήμη του για τα εκλεκτά κρασιά, αλλά έγινε πιο γνωστή για το ισχυρό πνεύμα, Τεκιρντάγκ rakı ή φθηνότερα κρασιά, συχνά το παρατσούκλι «σκύλος-δολοφόνους." Ευτυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες, υπήρξε μια πλήρη αναστροφή της δράσης, χάρη σε μερικές γενναίες καρδιές σαν Καθ Soysal. Οι νέοι παραγωγοί κύμα κρασιού της Θράκης ενώθηκαν το περασμένο έτος για να έχουν ένα κοινό πρόγραμμα για την προώθηση των Διαδρομές Θράκη Αμπελώνα. Υπάρχει κάτι περίεργο σχετικά με τη Θράκη, ο καθένας στο χώρο του κρασιού εδώ φαίνεται να είναι λίγο τρελός. Έχουν όλα σε διάφορα μέρη του κόσμου, οι περισσότεροι είναι ολοκληρωμένοι μηχανικοί, μερικοί ήταν διεθνείς επιχειρηματίες, τώρα επέστρεψε στην πατρίδα τους και άρχισαν να κάνουν το κρασί. Είναι όλοι παθιασμένοι με αυτό που κάνουν. Αναβιώνοντας την αμπελουργία δεν ήταν εύκολη, καθιστώντας το κρασί εδώ είναι συχνά μια επίπονη διαδικασία, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για την πώληση του κρασιού. Marketing δεν είναι εύκολο, ανταγωνίζονται με τις μεγαλύτερες παραγωγούς είναι συχνά απλώς αδύνατο. Αυτό το έργο έχει κέρδος τόσο για το τουρισμό της περιοχής της Θράκης και για τα μικρότερα οινοποιεία. Προφανώς οι οινοποιεία και τους αμπελώνες μπουτίκ θα είναι το ισχυρό πόλο έλξης για πολλούς που ζουν στην Κωνσταντινούπολη και καιρό για μια απόδραση έξω από την πόλη για μια υπαίθρια Σαββατοκύριακο. Θράκης Οργανισμός Ανάπτυξης, μαζί με την Θράκη Ένωση Τουρισμού (TTiD), έχει επίγνωση αυτού του γεγονότος και υποστηρίζει το εγχείρημα ολόψυχα. Κρασιά μπορεί να είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτό το έργο, το οποίο έχει ως στόχο την προώθηση του τουρισμού, αλλά έχει να αγκαλιάσει γαστρονομικές αξίες της περιοχής, καθώς και. Περιμένω τα μελλοντικά τους σχέδια για την προώθηση και την επαίνεσε αρνιά και τα τυριά που θα συμπληρώσει πλήρως τα υπέροχα κρασιά.Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε όλες τις πληροφορίες για τα οινοποιεία και το έργο:http://www.ttid.org.tr/upload/files /eng.pdf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου